donderdag 8 maart 2012
Een geschenk voor Assane en Assanatou!
vrijdag 10 februari 2012
Reünie
Gisteren hebben we onze "Senegal bevalt 2011- reünie" gehad. Voor deze "speciale" gelegenheid zijn we afgezakt naar Rekkem. De dochter en schoonzoon van Philippe, de eigenaar van ons huis in Senegal, hebben daar een brasserie/restaurant. De chef in de keuken is Abdoullah, een Senegalese vriend die voor ons een overheerlijk Senegalese menu klaargemaakt had.
Het was een blij en warm weerzien! Vanaf de eerste minuut lagen we weer in een deuk met een "inside joke" die ons in Senegal ook énorm heeft beziggehouden en dagelijks voor het nodige "gelach en gezwans" zorgde....
Tijdens het aperitief is Abdoullah bij ons aan tafel komen zitten en hebben we met hem wat van gedachten kunnen wisselen. Het was alweer een "vruchtbaar" gesprek, om het in verloskundige termen te verwoorden.
Verder volgden de evaluatie van de missie 2011 en het opstellen van de belangrijkste doelstellingen voor een nieuwe missie. Ook hier was het weeral overduidelijk dat onze neuzen nog steeds in dezelfde richting stonden!!!
De volgende maanden zullen er door ieder van ons op verschillende locaties in Vlaanderen spreekbeurten, workshops, lezingen en informatie avonden gegeven worden en dit op scholen, benefietconcerten, vergaderingen bij sponsors,...
De positieve reacties blijven toestromen en dat geeft ons allen toch een héél fijn gevoel.
Wordt vervolgd...
Het was een blij en warm weerzien! Vanaf de eerste minuut lagen we weer in een deuk met een "inside joke" die ons in Senegal ook énorm heeft beziggehouden en dagelijks voor het nodige "gelach en gezwans" zorgde....
Tijdens het aperitief is Abdoullah bij ons aan tafel komen zitten en hebben we met hem wat van gedachten kunnen wisselen. Het was alweer een "vruchtbaar" gesprek, om het in verloskundige termen te verwoorden.
Verder volgden de evaluatie van de missie 2011 en het opstellen van de belangrijkste doelstellingen voor een nieuwe missie. Ook hier was het weeral overduidelijk dat onze neuzen nog steeds in dezelfde richting stonden!!!
De volgende maanden zullen er door ieder van ons op verschillende locaties in Vlaanderen spreekbeurten, workshops, lezingen en informatie avonden gegeven worden en dit op scholen, benefietconcerten, vergaderingen bij sponsors,...
De positieve reacties blijven toestromen en dat geeft ons allen toch een héél fijn gevoel.
 |
| "duimpje omhoog" |
dinsdag 20 december 2011
"Kleine" wasjes, "grote" wasjes...doe ze in de "wasmachine"...
Het was spannend maar eindelijk is het zover... onze eerste "Senegalese houten wasmachine" is
geleverd in het weeshuis "La Pouponnière, Vivre ensemble" te M'Bour!!!
Dank aan alle sponsors!!!
De gelukkige meters van dit project: Christine De Beuf en Christine De Meyer
 |
| Foto van de "wasplaats" van de "Pouponnière" |
 |
| 100% ecologische wasmachine zonder stroomverbruik, met dank aan Trias-kvlv, Guinéee-West-Afrika Vergelijkbaar filmpje youtube http://www.youtube.com/watch?v=2BBfGBAFgzI&feature=player_embedded#! |
donderdag 1 december 2011
Assane en Assanatou °19.12.2007
een kans op een betere toekomst!!!
Katja en Chris
zondag 27 november 2011
FEMME NUE FEMME NOIRE
Vétue de ta couleur qui est vie, de ta forme qui est beauté
J'ai grandi à ton ombre; la douceur de tes mains bandait mes yeux
Et voilà qu'au coeur de l'Eté et de Midi,
Je te découvre, Terre promise, du haut d'un haut col calciné
Et ta beauté me foudroie en plein coeur,
comme l'éclair d'un aigle
Femme nue, femme obscure
Fruit mûr à la chair ferme, sombres extases du vin noir,
bouche qui fais lyrique ma bouche
Savane aux horizons purs, savane qui frémis aux caresses ferventes du
Vent d'Est
Tamtam sculpté, tamtam tendu qui gronde sous les doigts du vainqueur
Ta voix grave de contralto est le chant spirituel de l'Aimée
Femme noire, femme obscure
Huile que ne ride nul souffle, huile calme aux flancs de l'athlète, aux
flancs des princes du Mali
Gazelle aux attaches célestes, les perles sont étoiles sur la nuit de ta peau.
Délices des jeux de l'Esprit, les reflets de l'or ronge ta peau qui se moire
A l'ombre de ta chevelure, s'éclaire mon angoisse aux soleils prochains
de tes yeux.
Femme nue, femme noire
Je chante ta beauté qui passe, forme que je fixe dans l'Eternel
Avant que le destin jaloux ne te réduise en cendres pour nourrir les
racines de la vie.
Léopold Sédar Senghor
Extrait de "Oeuvres Poétiques", Le Seuil
Vétue de ta couleur qui est vie, de ta forme qui est beauté
J'ai grandi à ton ombre; la douceur de tes mains bandait mes yeux
Et voilà qu'au coeur de l'Eté et de Midi,
Je te découvre, Terre promise, du haut d'un haut col calciné
Et ta beauté me foudroie en plein coeur,
comme l'éclair d'un aigle
Femme nue, femme obscure
Fruit mûr à la chair ferme, sombres extases du vin noir,
bouche qui fais lyrique ma bouche
Savane aux horizons purs, savane qui frémis aux caresses ferventes du
Vent d'Est
Tamtam sculpté, tamtam tendu qui gronde sous les doigts du vainqueur
Ta voix grave de contralto est le chant spirituel de l'Aimée
Femme noire, femme obscure
Huile que ne ride nul souffle, huile calme aux flancs de l'athlète, aux
flancs des princes du Mali
Gazelle aux attaches célestes, les perles sont étoiles sur la nuit de ta peau.
Délices des jeux de l'Esprit, les reflets de l'or ronge ta peau qui se moire
A l'ombre de ta chevelure, s'éclaire mon angoisse aux soleils prochains
de tes yeux.
Femme nue, femme noire
Je chante ta beauté qui passe, forme que je fixe dans l'Eternel
Avant que le destin jaloux ne te réduise en cendres pour nourrir les
racines de la vie.
Léopold Sédar Senghor
Extrait de "Oeuvres Poétiques", Le Seuil
zaterdag 26 november 2011
Vrijdag 25 november
De dag van vertrek!
Het geeft een dubbel gevoel: we willen nog blijven want er is nog zoveel te doen, anderzijds wacht thuis de familie...
Maar ook deze dag zit zo boordevol dat er weinig tijd rest om hierbij stil te staan. De laatste gesprekken worden gevoerd (Ann en Chris spreken nog met Dr Diouf in Tefess), het laatste materiaal en de laatste kledij worden verdeeld ( we bezorgen nog een zak aan de Poste de Santé in Saly, we waren hier niet aan de slag maar ook hier is de nood hoog...),we steunen de lokale handelaars door wat souveniers te kopen, de valiezen worden gepakt...
We gaan ook bij de menuisier om te kijken hoe ver hij staat met de constructie van de wasmachine. Er is nog heel wat werk aan maar hij belooft ons dat het in orde komt en dat ze waarschijnlijk volgende week kan geleverd worden in de pouponière. We vertrouwen hem. In de pouponière beloven ze om ons via mail op de hoogte te houden. We zijn benieuwd!!
En dan is het moment aangekomen om te vertrekken richting Dakar. De reis verloopt vlot.
Na het inchecken op de luchthaven hebben we een afspraak met de attaché voor ontwikkelingssamenwerking van de Belgische ambassade. Hij laat ons kort een stukje Dakar zien, oa het 'Monument de la renaissance africaine'. Het bronzen monument is er gekomen in opdracht van de president Abdoulaeye Wade en is meer dan 50 meter hoog. Het is impressionant ( maar de 'zwoele' verlichting in roze, purper, groen, rood...kan ons niet echt bekoren)
Tijdens een 'hapje' eten vertellen we hem het verhaal van onze missie en geeft hij ons een bredere kijk op de verschillende ontwikkelingsinitiatieven.
Een gospelkoor rond deze avond en tevens onze missie mooi af met een 'goodbye'song. Onvergetelijk!
De dag van vertrek!
Het geeft een dubbel gevoel: we willen nog blijven want er is nog zoveel te doen, anderzijds wacht thuis de familie...
Maar ook deze dag zit zo boordevol dat er weinig tijd rest om hierbij stil te staan. De laatste gesprekken worden gevoerd (Ann en Chris spreken nog met Dr Diouf in Tefess), het laatste materiaal en de laatste kledij worden verdeeld ( we bezorgen nog een zak aan de Poste de Santé in Saly, we waren hier niet aan de slag maar ook hier is de nood hoog...),we steunen de lokale handelaars door wat souveniers te kopen, de valiezen worden gepakt...
We gaan ook bij de menuisier om te kijken hoe ver hij staat met de constructie van de wasmachine. Er is nog heel wat werk aan maar hij belooft ons dat het in orde komt en dat ze waarschijnlijk volgende week kan geleverd worden in de pouponière. We vertrouwen hem. In de pouponière beloven ze om ons via mail op de hoogte te houden. We zijn benieuwd!!
En dan is het moment aangekomen om te vertrekken richting Dakar. De reis verloopt vlot.
Na het inchecken op de luchthaven hebben we een afspraak met de attaché voor ontwikkelingssamenwerking van de Belgische ambassade. Hij laat ons kort een stukje Dakar zien, oa het 'Monument de la renaissance africaine'. Het bronzen monument is er gekomen in opdracht van de president Abdoulaeye Wade en is meer dan 50 meter hoog. Het is impressionant ( maar de 'zwoele' verlichting in roze, purper, groen, rood...kan ons niet echt bekoren)
Tijdens een 'hapje' eten vertellen we hem het verhaal van onze missie en geeft hij ons een bredere kijk op de verschillende ontwikkelingsinitiatieven.
Een gospelkoor rond deze avond en tevens onze missie mooi af met een 'goodbye'song. Onvergetelijk!
donderdag 24 november 2011
Onze laatste dag au boulot! Ieder van ons gaat op zijn post na aan welk materiaal het nog ontbreekt en in functie daarvan wordt de rest van ons medisch materiaal verdeeld.
Verder worden er boodschappen gedaan en 'ons huis' opgeruimd, want vanavond verwachten we de lokale verantwoordelijke vroedvrouwen voor een Belgische maaltijd aan onze tafel. Het is tevens een gelegenheid om onze samenwerking te evalueren.
Het wordt een verrijkende en gezellige avond, onze maaltijd met mes en vork valt bij iedereen in de smaak! Zij vertrekken met een hele zak medische en mentale bagage, wij blijven achter met het gevoel dat onze collega's hier toch ook sterke vrouwen zijn die met beperkte middelen hun vroedvrouw-zijn moeten waarmaken...
Een ideetje van hen: op 5 mei, de internationale dag van de vroedvrouw, komen zij na afspraak allemaal in eenzelfde kleur gekleed! Misschien moeten wij de volgende keer hun 'kleur' dragen?
Les aspirinnes
Onze laatste dag au boulot! Ieder van ons gaat op zijn post na aan welk materiaal het nog ontbreekt en in functie daarvan wordt de rest van ons medisch materiaal verdeeld.
Verder worden er boodschappen gedaan en 'ons huis' opgeruimd, want vanavond verwachten we de lokale verantwoordelijke vroedvrouwen voor een Belgische maaltijd aan onze tafel. Het is tevens een gelegenheid om onze samenwerking te evalueren.
Het wordt een verrijkende en gezellige avond, onze maaltijd met mes en vork valt bij iedereen in de smaak! Zij vertrekken met een hele zak medische en mentale bagage, wij blijven achter met het gevoel dat onze collega's hier toch ook sterke vrouwen zijn die met beperkte middelen hun vroedvrouw-zijn moeten waarmaken...
Een ideetje van hen: op 5 mei, de internationale dag van de vroedvrouw, komen zij na afspraak allemaal in eenzelfde kleur gekleed! Misschien moeten wij de volgende keer hun 'kleur' dragen?
Les aspirinnes
Abonneren op:
Posts (Atom)