Eindelijk weer pc : door de rupture d'elecritcité en de daaropvolgende stroomstoot bij het weer opstarten was onze lader stuk. Het heeft ons heel wat moeite en tijd gekost om dit te verhelpen.
So we are back.
Kort samengevat : de vorige dagen veel posten bezocht en heringericht, veel materiaal rondgedeeld met de nodige vorming erbij, veel echo-opleiding gegeven aan ons vijf zeer enthousiaste leerlingen.
Vandaag (donderdag) zijn Kathleen en Christine vroeg vertrokken naar Trypano waar ze het enthousiasme van de eerste bevalling in de pas ge-opende post  konden meebeleven. Wij hadden de post gisteren net ingericht en dit werpt nu zijn vruchten af.
Het is een aangename post, proper geverfd en ze zijn ook de tuin helemaal aan het aanplanten met een apart huis voor de sage-femme.

bericht van Anne, Anne Christine en Kathleen

µ
DE WASMACHINE.....VERVOLG

Sinds een jaar staat de wasmachine in de pouponniere maar wordt er gebruikt als vuilbak. We hebben beslist die daar weg te halen en op een betere plaats ten volle te laten renderen. De familie van Abdoulaye Kama woont in de quartier grand Mbour en beschikt over een waterput. Dus installeren we hem daar en samen met de buurvrouwen wordt er een demo gegeven. Iedereen is enthousiast.

Na 3 weken werken voor "Senegal bevalt" keert Rita Van Theemsche terug naar België.  Ze heeft haar rijke ervaring gedeeld met de Senegal collega's. C'est vraiment une bibliothèque vivante".  Nu wacht al een volgende missie in Congo. Een Senegaltas vol met mooie herinneringen neemt ze van hieruit mee.

Anne en Christine gaan werken in Diamaguene, een Poste de Santé in een heel arme buurt.
De Sage Femme doet er consultaties en bevallingen met heel beperkte middelen.
We werken samen en steunen haar zoveel mogelijk , geven haar heel wat materiaal en de levensreddende 'Kit voor postpartum hemorragie'.

team 2: Anne, Anne, Christine, Kathleen

 

Mama Rita en Dr Kathleen hebben hun handen vol met het vormen van 5 leergierige vroedvrouwen. De docenten zijn enthousiast over de vooruitgang van hun studenten!

Vertrek TEAM 1 (dinsdag 05 maart 2013)

Onze pakken staan klaar... nog snel een overdracht bij de districtarts.  Hij looft ons voor ons werk en we horen zijn aanpak voor de toekomst.  We hopen dat zijn beloften snel uitgevoerd mogen worden.
We krijgen een mini-receptie en mogen geschenkjes in ontvangst nemen.  Elk een panje en sleutelhanger.  We zijn heel erg blij!

We nemen afscheid van onze collega's in de late namiddag.  We zijn blij dat zij ons werk verder kunnen zetten .  Daarna vertrekken we voor een 2 uur en een half durende rit richting Dakar.  In het begin van de rit bidt onze chauffeur voor een veilige rit.  Het is een stuk frisser in Dakar.  Al een voorsmaakje op onze terugkeer naar België.

De nachtvlucht verloopt prima.  Van slapen komt er weinig in huis... we verlangen naar het weerzien van onze familie en vrienden.  Om 5u30 op woensdag 06 maart 2013 landt ons vliegtuig in Brussel.... 

THUIS, maar een deel van ons hart blijft nog even in Senegal.

Geplaatst door ons Sofietje in naam van team 1

Nu team 1 en 2 nog samen zijn worden de workshops gegeven.
30 Senegalese vroedvrouwen en matrones komen à l’heure Senegalese naar de vormingen over het partogram, reanimatie van de baby, organisatie van de verloskamer en actieve begeleiding van de geboorte van de placenta.

 

 

 

 

Donderdag 28/02 en vrijdag 01/03

Onze twee nachtvroedvrouwen kruipen na een drukke nacht onder de lakens... de anderen gaan terug naar hun postes en regelen er de laatste afspraken voor we definitief afscheid nemen. Een systeem van "mise et reprise" voor medicatie voorraad wordt op punt gesteld.

Nu rest ons nog de overdracht voor onze collega's.  We zorgen voor een warm welkom en een heerlijke maaltijd.  De tijd voor ons hier kort snel in.  We zullen het hier missen, maar verlangen ook wel weer naar onze families en vrienden in België!  BELGIUM HERE WE COME....

 

Zaterdag 2 maart

Rond 16u30 lokale tijd (’t is hier een uurtje vroeger dan in België) landen we in Dakar. De bagage kwam vlot, alleen de doos met onze poupinel (=sterilisator, met dank aan Dr Defoort) liet op zich wachten. Groot was onze opluchting toen we de doos van de band zagen rollen. Alles werd vlot gescand, onze chauffeur stond ons met de jeep op te wachten. “Op z’n Afrikaans “ werd alles in de koffer en op het dak gesjouwd en weg waren we.
Zoals team 1 ons al had laten weten was de weg van Dakar naar M’Bour gedeeltelijk vernieuwd, maar er was heel druk verkeer. Rond 20 uur zijn we dan eindelijk gearriveerd!

Onze collega’s zorgden voor een warm onthaal, en tijdens de maaltijd die ze voor ons hadden voorzien (lotte met couscous en ratatouille) luisterden we naar hun ervaringen en werd al druk overleg gepleegd over wat er ons nog te doen staat. Team 1 heeft mooi werk geleverd, wij nemen de fakkel officieel over... Sommige postes de santé zijn al vrij goed in orde, anderen laten te wensen over qua hygiëne en organisatie!! Maar we zij enthousiast en willen er tegenaan gaan!
Met deze gedachte duiken we ons bed in.

 

 

Zondag 3 maart

We raken helemaal ” gesenegaliseerd” door de pagnes en hoofddoeken die onze collega’s voor ons hadden voorzien. Allen samen naar de mis, die opgevrolijkt werd door een prachtig koor, onder medewerking van de attaché en zijn zoon.

Nadien uitgenodigd door de attaché van ontwikkelingssamenwerking, aan de zee, en verder afspraken gemaakt voor de volgende dag.
Eenmaal thuis kwam “mister euro” langs om geld te wisselen.

Morgen met de districtarts inspectie van de posten en aan het werk!

Het "samen"gesmolten team!