Na een boeiende drukke week, het vertrek...

Na het herschikken van al haar zakken én de mand met het lekkere Belgische smulgoed in één grote  zak (21 kg) had Aminata nog enkel haar handtas als handbagage…die bevatte onder andere ook de mooie paasbloemetjes die ze s'vrijdags nog gekregen had van het "Senegal bevalt" debriefing team!
Wat er voor haar het allerbelangrijkste was, was dat ze het  boek "Birth Day" zelf kon dragen. Het is haar bijbel, haar "livre très précieux , een samenvatting in woord en beeld van wat ze beleefd, gevoeld, gehoord, gezien heeft…Een bevestiging van een vlotte en vloeiende samenwerking tussen noord en zuid, een warm en hartelijk gevoel.. het leven, een nieuw begin... doch anders bekeken...

In haar naam, duizend maal dank aan iedereen die ze deze week mocht ontmoeten. Haar verblijf in België heeft haar enorm verrijkt. Met pijn in het hart moest ze terugkeren, ondanks dat afscheid toch blij om haar dierbaren terug te zien.
Een kort maar krachtig bezoek, een verrijking voor ons allen...

Beeldverslag "Mamawee"

beeldverslag van een geslaagde namiddag met een sterk programma...

Marc, UNFPA Brussels Office

Geert Vanneste, CCBRT

Eric Vanbeveren, Attaché Ontwikkelingssamenwerking, Kinshasa

Katja Masyn en Christine de Beuf, "Senegal bevalt" VLOV

Hilde De Grave, Impore Rwanda, Vlov

Marianne Mox, met eigen project in Congo Brazaville

Anne Snoeck, coördinator Vlov- VVG

Annick De Bruyne, Rwanda, Vlov

Sabine Van de Vyver, Memisa Congo

Aminata

Lieve Blancquart met fotoreportage "Birth Day"

                                                                                                            

                                                                                                                                    een zalig "Senegalees" buffet...

koor "Dwarsbalk" als swingende afsluiter

onze "ere gaste" Aminata

dinsdag, ASZ te Aalst en huisbezoeken in de omgeving van Denderwindeke, woensdag KHLeuven

Woensdag: Verslag van Hilde C en Kaatje K in Leefdaal

Met enige vertraging ontmoeten Aminata en ikzelf elkaar bij Kaatje in Leefdaal.

Veel tijd is er niet nodig om de verbondenheid van het ‘vroedvrouw-zijn’ te voelen en te delen. Bij een bord heerlijke soep worden ervaringen en meningen uitgewisseld.

Tijdens de presentaties op KHLeuven naar aanleiding van de Internationale week blijkt dat Aminata de Nederlandstalige presentaties gedeeltelijk begrijpt. Graag geeft ze hier en daar een bijkomend woordje uitleg over moeder- en kindzorg  in M'bour. Gasthuisberg maakt indruk en de uitleg op de verloskamer wordt gretig geabsorbeerd en leidt al snel tot een uitwisseling van ideeën over de rol van de vroedvrouw in Senegal en Vlaanderen.

De hartelijke ontvangst in Leuven heeft deugd gedaan en energie gegeven maar na een kort bezoek aan de stad, vraagt Aminata om huiswaarts te keren. Na enkele interessante maar intense dagen, begint de vermoeidheid duidelijk te wegen.

Vanuit de wagen geniet Aminata van het zonnige landschap en uit ze meermaals haar voorkeur voor een leven op het platteland.

Na een gezellig avondmaal, grijpt ze gretig de kans om vroeg te gaan slapen.

Dat ze een vroege vroedvrouw is, blijkt de volgende morgen. De nachtrust heeft zichtbaar deugd gedaan en Aminata lijkt herboren. Klaar om tegen SMOG-alarm snelheid naar Gent te rijden voor een inspirerende studiedag, "MAMAWEE"

Dinsdag:Verslag van Dr KathleenVM in AZS te Aalst:

Na een voorstelling aan mijn collega’s met de vraag of ze eens een bevalling mocht meevolgen volgt er een rondleiding op de materniteit, het computerprogramma wordt getoond,…  

Na een half uurtje in het ziekenhuis was er al een bevalling.

Dan een colposcopie pre-operatief, blijkt dat Aminata zich na haar pensioen (ja, daar denkt ze toch al aan) graag zou bekwamen in de preventie van cervix-carcinomen (baarmoederhalscarcinoom). Ze wil graag op vrijwillige basis biopsies doen.

Dan naar de operatie zaal :  enkele conisaties in onze spiksplinternieuwe operatie zaal waarin ze weeral zeer geïnteresseerd was en dan een sectio (keizersnede) 

Nadien kwam Christine met het middagmaal en nam haar mee : cfr verslagje van Christine.

Rond 17.30 u weer op post om nog enkele consultaties mee te volgen in de praktijk in Lede waarna we om 19:45u rechtstreeks naar Leefdaal zijn vertrokken waar ze morgen met de volgende collega mee op pad zal gaan...

En ondertussen is Aminata overal haar waardige zelf.

Verslag van Christine DB, samen op huisbezoek. Aminata was eerst wat onwennig bij de huisbezoeken, maar toen ik haar verzekerde dat de mensen er echt geen probleem mee hadden was ze toch benieuwd naar de situatie van de jonge gezinnen hier. Ze werd echt hartelijk ontvangen, men sprak haar aan in het frans. Ze beseft dat ondanks het feit dat de mensen hier "gezonde" baby's hebben, ze toch nog beroep doen op de zelfstandige vroedvrouw. Ze zag al vlug in dat de ondersteuning hier op een ander vlak ligt dan in Senegal. Jonge mama's kunnen hier niet terugvallen op een omgeving die ervaring heeft met baby's. Vaak wonen ze te ver van (schoon)ouders,( schoon)zussen of andere vrouwen die hen kunnen bijstaan. In de families in M'Bour wordt de pasbevallen moeder omringd door familie en bijgestaan bij de verzorging van hun pasgeborene. Hier in België gaat het meer om ondersteuning, bevestiging, vertrouwen geven...

Aminata vond het ook fijn om wat van de omgeving te zien. Ik denk dat er een toch beetje een "boerin" in haar schuilt (ze houdt meer van het platteland dan van de stad zegt ze). Ze ging zeer gretig in op het voorstel van de boer (si sympa!) in onze buurt om zijn volautomatische melkinstallatie te bekijken en had hier zeer gerichte vragen over! Hoeveel liter melk per koe, de pasteurisatie van de melk, de voeding van de koeien, wat gebeurt er met de kalfjes...ongelooflijk. 

maandag 10 maart, Artevelde, Gent

Verslag door Hilde DG

Op maandag 10 maart 2014 komt Aminata op visite op de campus "Kantienberg" van de Artevelde hogeschool opleiding Bachelor in de vroedkunde.

We starten met een verwelkoming  en een inhoudelijk gesprek met Mieke E., de coördinator van de opleiding. Al vlug merken we gelijkenissen tussen de opleidingen : het betreft in beide landen een driejarige opleiding; het vaardigheidsonderwijs heeft een centrale plaats in het verwerven van competenties, beide opleidingen baseren zich op de ICM competenties. Aansluitend bezoeken we ons skills lab. Aminata is onder de indruk van “mama Noëlle”, de computergestuurde mannequin die wordt gebruikt tijdens simulatie-trainingen.

De verloskundige uitdagingen voor de Senegalese vroedvrouw zijn enorm :  met minimale middelen moeder –en kindersterfte reduceren. Er is een grote werkloosheid onder de Senegalese vroedvrouwen. De overheid heeft geen budget om jonge vroedvrouwen te betalen.

Links en rechts komen collega’s Aminata groeten, starten een gesprekje, zijn geboeid door haar sterke verhalen.

Aminata spreekt de laatstejaars vroedkunde toe. Voor vele studenten is dit een eerste contact met een Afrikaanse vroedvrouw, ze hangen aan haar lippen.

Na de lunch gaan we nog langs bij het eerste jaar. Er is net een les “onderzoek van de placenta (moederkoek)” aan de gang. Aminata neemt de kans om onze eerstejaars te bevragen naar het belang van een goede begeleiding van de derde fase. Zij doceert het actief beleid van de derde fase, licht de WHO richtlijnen toe. Een studente beantwoordt drie maal correct haar vragen, de lesgever straalt.

We geven Aminata nog een pakketje mee met een onthaalbrochure, een pen met het Artevelde-logo en overzicht van de structuur onze opleiding.

Eerste werkbezoek

Zondag 9 maart, Aminata gaat mee naar de werkplek van Katja, AZ StJan te Brugge...

Aminata, een frisse ochtend maar een warm onthaal op Brussels Airport...

Naar aanleiding van onze studiedag op 13 maart "MAMAWEE" , is onze goede vriendin, verantwoordelijke vroedvrouw en tutor van M'Bour,  AMINATA aangekomen….
Het is een een lange strijd geweest ,massa's documenten, bewijzen, aanvragen, stempels, "patta ti en patat ta"! Dankzij het doorzettingsvermogen en volledige inzet van onze Anne S. en de bijstand van vrienden en collega's, ook internationaal, kregen we dinsdag het goede nieuws dat we haar ticket konden boeken!!!
En vanochtend was het dan eindelijk zo ver! Na een uur wachten (de douane heeft er nog een extraatje bij op gedaan en het nog spannender gemaakt) wandelde ze in haar eentje, en op haar doodse gemak door de deuren van de aankomsthal!

Na het ontbijt bij Anne S. gaat ze vanmiddag richting Brugge waar ze door onze teamgenoten opgevangen zal worden.
Wordt vervolgd!

MAMAWEE… Meer dan een studiedag...

Mama wee 2014

2014 is nog maar net uit de startblokken en de VLOV vzw nodigt vroedvrouwen en geïnteresseerden al uit voor meer-dan-een-studiedag

ZIN EN ONZIN VAN NOORD-ZUIDWERKING 

DONDERDAG 13 MAART 2014 van 13u00 tot 21u00
Theater ARCA St.Widostraat, 4, 9000 Gent.

VLOV werkgroep “Vroedvrouwen verleggen grenzen” tracht in bescheiden projecten te werken aan de Millenium Development Goals ( MDG) 4 en MDG 5. Deze richten zich op de strijd tegen de moeder- en kindersterfte.
Nog 12 maanden te gaan om de MDG te evalueren in 2015!
Na het inhoudelijke gedeelte van getuigenissen door vroedvrouwen en reflectie door experts, kunnen we netwerken en genieten van een traditionele Afrikaanse maaltijd die bereid wordt door SENEGAL SAFSAP.
Het solidariteitskoor DWARSBALK luistert de avond op met wereldmuziek.
Special guest ‘Lieve Blancquart’ komt speciaal voor ons haar project “BIRTH-DAY” toelichten.
Locatie
Theater Arca: ligt in het historische centrum van Gent en bereikt u best via openbaar vervoer of u parkeert in P7:St Michiels P8 Ramen of parking Vrijdagmarkt.
Vanaf St Pieters Station neemt U tram 1 of 10 en je stapt af aan halte Gravensteen. U wandelt rechtdoor de Burgstraat in en net over het brugje de eerste straat rechts (Gewad), dan terug eerste rechts en ARCA bevindt zich rechts van u.
Er werd Permanente Vorming voor vroedvrouwen aangevraagd.
Deelnameprijs - Inclusief avondmaal en optreden
65 € leden
89 € niet leden
50 € bachelor student-leden
74 € bachelor student niet-leden
Inschrijven via info@vlov.be met vermelding van Mamawee 2014 en uw naam. Inschrijving definitief na betaling op
met vermelding van Mamawee 2014 en uw naam.

rekeningnummer VLOV vzw: 421-1151131-18

IBAN: BE50 4211 1511 3118 BIC: KREDBEBB -

Programma
13u00 Onthaal en inschrijvingen
Het programma start om 13u45

•   Algemene inleiding
  Anne Snoeck, Coördinator werkgroep "vroedvrouwen verleggen grenzen" en "Senegal bevalt".
  
•   Het Caïro actieplan : resultaten van de ‘global review en nieuwe uitdagingen
  Ivan Hermans, beleidsadviseur UNFPA (United Nations Population Fund) Brussels
  
•   Succes en Falen in Ontwikkelingssamenwerking: "Tweeling op Bestelling" door Geert Vanneste, Consultant Gezondheidszorg Afrika en Docent Noord/Zuid VIVES hogeschool en verbonden aan ImpactDevelopment
  
•   Zinvolle “nood”zakelijkheden, duurzame investeringen.
  Eric Van Beveren, Attaché Ontwikkelingssamenwerking ambassade DR Congo
  
•   Senegal bevalt - VLOV project in Mbour
  Katja Masyn en Christine De Beuf, vroedvrouwen
  
•   Rwanda - VLOV-Lumos project
  Hilde De Grave en Annick De Bruyne, vroedvrouwen
  
•   Ziekenhuis voor ziekenhuis, Memisa : (g)een druppel op een hete plaat
  Sabine Van de Vyver, vroedvrouw
  
•   Mbote maman : persoonlijk project in Congo Brazaville.
  Marianne Mox, vroedvrouw
  
•   Evaluatie en eindreflectie met Aminata Diop, vroedvrouw in Mbour, Senegal.
  
•   “Birth-day” Voorstelling van het gelijknamige project van en door Lieve Blancquaert
  

18u30 “Senegal Safsap” verzorgt het walking diner : Rijstschotel met kip, rundsvlees of vegetarisch
20u00 Optreden van het Solidariteitskoor "Dwarsbalk"
Einde voorzien rond 21u00 

Een nieuwe start vol mooie dromen, ideeën en verwachtingen…een nieuw "Senegal bevalt" jaar...

                                                         

Ondertussen zijn we terug thuis...toch nog even een berichtgeving van onze laatste dagen in M'Bour...

Zondag
We zouden hard werken, het ganse weekend door doch...de zevende dag van de week "rust" de Senegalees...en wij dus ook. Een beetje dan toch want rond onze tafel wordt er druk geëvalueerd  en bijgestuurd. Het dagboek wordt aangevuld en verslagen worden geschreven. Het is weer zéér warm, een frisse duik in het zwembad helpt ons het hoofd koel te houden...
Maandag
Onze laatste "volledige" dag om nog wat ervaringen te delen met de collega vroedvrouwen. We verdelen ons over de verschillende locaties.

Verslag van Hildegarde

Ik ga nog een dag meedraaien in PdS Diamaguene.

De vroedvrouw is al druk bezig met allerlei consultaties. Van pré- tot postnatale consultaties én "family planning". Zij zijn echt wel "allround"...om toch wat jaloers op te zijn!

Die ochtend doet ze 36 consultaties. Ze is alleen en volgt ook nog de verloskamer op waar een moeder in arbeid gevolgd wordt door een matrone.

Ze hebben geduld en laten de arbeid rustig verlopen. 

Tijdens de pauze die de vroedvrouw even neemt, ga ik bij de "chef de poste" ook even de consultatie volgen. Zij merkt deze maand een duidelijke stijging op van het aantal malaria patiënten. Cijfers hierover worden goed bijgehouden en gespecificeerd naar leeftijd en de nodige opnames.

Terug op de verloskamer is de arbeid ineens goed opgeschoten en  kunnen we verhuizen naar de verlostafel. Ik kan de vroedvrouw en matrone overtuigen het rustig aan te doen en nog niet direct die bedpan eronder te zetten en niet te hard te duwen op de buik. Ze stellen het wat in vraag doch houden zich toch  in. Ik kan het kindje onmiddellijk bij de mama leggen terwijl de matrone afnavelt. Vlug zet ik een meegebracht gebreid mutsje op en laat mama nog wat genieten van haar kindje. De vroedvrouw is alweer bezig de placenta (moederkoek) eruit te duwen maar de baby ligt nog bij de mama!

Als afsluiter van onze dag ben ik al bij al toch nog blij met deze bevalling die toch wat positiever verlopen is dan mijn vorige ervaringen! Hildegarde

We hebben onze Senegalese collega's uitgenodigd voor een gezellige avond en evaluatie met wat Senegalese producten op Vlaamse wijze klaar gemaakt. Het wordt een "deugddoende"evaluatie...Als we de voorbije dagen al eens vragen hadden bij de zin van ons werk hier, dan wordt de "positieve" zin ervan "hier" bevestigd. We zijn méér dan welkom en met "onze" komst halen we "hen" uit de dagelijkse sleur én strijd. We motiveren hen om steeds verder te doen, op de juiste manier én met de juiste middelen. We hebben hen wakker geschud en zij hebben het heft in handen genomen. Onze "empowering" heeft zijn doel niet gemist! Het deed énorm deugd dit uit hun mond te horen! Het zijn één voor één "straffe" madammen!!!

Dinsdag, laatste dag
Er staat nog een laatste evaluatiegesprek met de nieuwe districtsarts op het programma. Ze bedankt ons hartelijk en vraagt om onze continuïteit voor de toekomst. We beloven haar november 2014 terug te komen!
Er rest ons nu enkel nog wat in te pakken, boodschappen te doen en een laatste duik in het zwembad te nemen...in België staat er een lange winter voor de deur. De laatste zonnestralen hebben we dus meegepikt...
Onze chauffeur brengt ons naar Dakar. Ineens véél lichtjes op zijn dashboard, rook vanonder de motorkap (plouf et c'set fini). Hij manoeuvreert zich professioneel naar de kant door de hectische avondspits van Dakar. We beseffen dat we hier geen tijd mogen verliezen, hij versiert voor ons een taxi en zo geraken we toch nog op tijd aan de luchthaven.

Met een perfecte Brussels Airlines service maar véél te weinig nachtrust landen we even over vijven in Brussel. De temperatuur wordt door 10 gedeeld maar we dragen een dankbare warmte in ons hart.

Dank aan iedereen die mee deze korte missie hielp dragen!!!
Anne

Francoise en Hildegarde gaan naar Poste de Santé "Diamaguene", ergens in een zanderig steegje, een eindje weg van M'Bour stad. Hun verhaal...
Wanneer we s'ochtends toekomen blijkt de verloskamer nog vuil te zijn, afgelopen nacht zijn er 3 bevallingen geweest en de verloskamer is nog niet opgekuist. We halen onze poetshandschoenen boven en roepen de poetsvrouw erbij. We werken met haar "schouder aan schouder" en leggen haar het belang van hygiëne uit.
Ze is ontvankelijk voor ons samenwerken maar ook vooral geïnteresseerd in ons kuisgerief (dat we dan ook achtergelaten hebben).
Ondertussen volgt Francoise de consultaties. Ook hier is de bloedddrukmeter niet te gebruiken, meerdere keren herplakt om nog bij elkaar te houden. Ze meten ook altijd te hoge bloeddrukwaarden....
Er was een moeder in arbeid van een 3e kindje, 8cm ontsluiting, niet vorderende arbeid en een groot kind. We waren blij te zien dat de vroedvrouw er heel voorzichtig mee om ging en  eventuele doorverwijzing in acht nam! Na alle medische interacties te hebben geprobeerd, lieten ze er een traditionele vrouw (genezer?) bij komen. Zij haalde wat trucks boven die uiteindelijk niet hielpen en de moeder werd toch doorverwezen naar het regionaal hospitaal.
Daarna heeft Françoise reanimatie lessen gegeven aan vroedvrouwen en matrones aan de hand van een babypop. Na de les zag een jonge vrouw in de wachtzaal de slappe pop en rende gillend naar buiten. Ze dacht dat de pop een dode, reeds verkleurde baby was....
Françoise en Hildegarde

Hildegarde, een ervaren vroedvrouw, die voor de eerste keer met "Senegal bevalt" meereist, maakt haar eerste ervaring op in verloskamer van Téfess...

Het is er een drukte van moeders die in arbeid zijn en misschien wel tegelijk moeten bevallen. Met één verlostafel( want de andere was dringend aan een opkuis toe ) is het niet mogelijk om allemaal op de tafel te bevallen. Dus dan maar in bed met een bedpan eronder. Allemaal naast elkaar zonder paravans. Iedere moeder is met haar arbeid bezig en hoort en ziet alles van de andere naast haar.

Diegene die bevallen is wordt op een matras op de grond gelegd om ze nog wat onder toezicht te houden. Wat mij opvalt is dat die moeders  gelaten de ruwe behandelingen van de begeleiders ondergaan...

Steriliteit, zoals wij die kennen , is hier helemaal niet aan de orde .

Het geduld om moeders te begeleiden bij het persen is ver te zoeken. Als de vrouwen niet goed meeduwen uit angst en van de pijn, wordt er met een vuist in de buik geduwd . De vrouw gilt maar het  maakt niet uit. Ze moeten zwijgen en duwen. En dan wordt de babay geboren in zijn vuil vruchtwater, want de meeste babies hebben hier al veel stress gehad tijdens de zwangerschap zodat het vruchtwater al niet meer helder is. Zoveel meconiaal vruchtwater heb ik nog nooit  gezien!

Wonder boven wonder reageren de baby's vrij vlug en beginnen vlot en spontaan te ademen. 

De kinderen worden  in een kleurrijke doek, panje, van de mama gewikkeld, zo weet de moeder welke haar baby is en worden ze niet  verwisseld, althans dat hoop ik want op dat moment lagen ze  met 4 of 5 op één babytafel. Ik wil bij elke moeder de baby zo vlug mogelijk aan de borst. Deze taak heb ik me toegeëigend... 

In al die drukte was het een berg aan ervaringen die me heel erg confronteerden met een totaal andere mentaliteit en die me deden steigeren “dit kan toch niet" !!! Maar gelukkig kunnen de andere collega’s bevestigen dat er niet in alle postes zo gewerkt wordt! Na een goede ventilatie met het team op naar een andere ervaring morgen... 

Hildegarde

Na een overleg met de nieuwe districtsarts van M'bour zijn we donderdag opnieuw gestart met de vorming van de vroedvrouwen tot echografist. De communiatie met deze arts verloopt iets stroever dan voordien, maar we begrijpen haar visie wel.

Uiteindelijk krijgen we "carte blanche",  we mogen het bureau van het adjunct gebruiken zodat onze collega vroedvrouwen hier echo's kunnen nemen. 

De zwangeren hebben het al vlug door en staan massaal voor de deur. Helaas gaat dit niet zomaar, enkel na doorverwijzing én op indicatie kunnen ze een echo laten maken. Onze cursisten zijn zeer enthousiast en hebben het nog steeds onder de knie maar bijsturing door onze gynaecologe Greet komt nog steeds van pas.
Anne